|
Aron Ralston w swej książce opowiada tragiczną historię, która zmieniła jego życie. Jak sam mówi jest to dla niego najbardziej bolesne, ale zarazem piękne doświadczenie.
Opisuje również wiele przygód ze swoich wakacyjnych wyjazdów w góry, dzieli się dojrzałymi przemysleniami na temat roli rodziny w życiu.
26 kwietnia 2003 roku w Blue John Canyon w stanie Utah (USA), podczas samotnej wędrówki Aron Ralston uległ wypadkowi. Przechodząc przez szczelinę pomiędzy dwoma pionowymi ścianami w kanionie, natknął się na utkwiony tam głaz. Nie mogąc przejść pod nim, chłopak wspiął się na głaz a następnie ześlizgnął z niego po drugiej stronie. W tym momecie głaz obsunął się wciągając jego prawą rękę. Prawdopodobnie zmiażdżona ręka utkwiła pomiędzy głazem a ścianą szczeliny.
Z dala od cywilizacji, w miejscu gdzie nikt nie mógł go usłyszec i zobaczyć
Aron znalazł się w sytuacji pozornie bez wyjścia. Posiadając dwie kanapki w plecaku, kilka cukierków, jedną butelkę wody, turystyczną czołówkę, odtwarzacz CD, aparat fotograficzny, kamerę video, krótką linę wspinaczkową, podstawowy sprzet wspinaczkowy i mały niezbędnik.
W pierwszym momencie starał się wyciągnąc swoją rękę z uwięzi.
Następnie, przy pomocy liny chciał lekko podnieść głaz, co mogło by go uwolnić. Niestety, działania te nie przynosiły rezultatu.
Mijały godziny. Chłopak zastanawiał się, co czynić, nachodziły go czarne myśli o niehybnie czekającej go śmierci. Wyrzucał sobie nierozważny wyjazd z domu bez poinformowania kogokolwiek, dokąd się udaje. Skupiał się nad znalezieniem wyjścia... z sytuacji bez wyjscia. Postanowił podjąc próbę przetrwania liczac, że ktoś go znajdzie. Zaczął porcjowac sobie wodę i jedzenie a następnie scyzorykiem dłubał kamień wokół uwięzionej ręki.
W pozycji stojącej, z uwięzioną ręką Aron spędził cały dzień i noc.
Po około 24 godzinach zdecydował się na nakręcenie filmu ze swoich ostatnich - być może - godzin życia. Dla rodziny, dla znajomych. Pełną dokumentację sytuacji, w jakiej się znalazł.
Zdjęcia. Pożegnanie. Przeprosiny.
Kolejny dzień drążył kamień wokół swojej ręki i rozmyślał o swoim dotychczasowym życiu.
Następnego dnia skończyła mu się woda. W umęczonym umyśle zaświtała myśl, przerażające pytanie: "Czy mógłby sobie sam odciąć rękę?"
Kolejnego dnia nadal ogarniały go czarne myśli. Jednakże pojawił się promyk nadziei, że może już ktoś go szuka. Skoro przetrwał już kilka dni, nie może się poddawać. Nie pojawił się przecież w pracy, jego współlokator, rodzice, nie mają wieści od niego....
Po kolejnej dobie w pułapce, podjął decyzję. Odciął sobie rękę, nie czuł bólu, ale mocno krwawił. Przeciął skórę łatwo, ale kość była zbyt twarda. Wygiął rękę tak, by złamać kość. Zmusił do wysiłku całe swoje ciało. Krew była wszędzie.
Resztkami sił skierował się w stronę wyjścia z doliny. Poszukiwała go już straż. Helikopterem przewieziono go do szpitala.
Po miesiącach leczenia, chłopak powrócił do zdrowia.
I ...nadal się wspina!
Dziś możemy zapoznać się z jego książką, która dostępna jest w księgarni 
|
