Anna M. Krajewska Atlas Wysoki Maroko 2003 Marokiem zaraził mnie mój kolega z Żor, któremu za to dziś bardzo dziękuję. Mój samotny wyjazd zaowocował pięknymi wspomnieniami i niezapomianymi widokami Atlasu Wysokiego.

Koniec kwietnia w Atlasie był wyjątkowo na moje szczęście zaśnieżony i nie przepełniony turystami. Mogłam przez kilka dni cieszyć się doskonałą pogodą. Idąc bezludnymi dolinami nie tylko czułam, że jestem daleko od domu i codzienności. Pojawiła się myśl, że to wszystko, co mnie otacza jest tylko dla mnie. Byłam w środku niesamowitej, odrealnionej krainy, o jakiej się niekiedy marzy, siedząc w mieszkaniu, gdzieś tam w mieście... marzy siedzac Atlas Wysoki, jak nazwa wskazuje to najwyższa część Atlasu, systemu górskiego położonego w północno-zachodniej części Afryki (na terytorium Maroka, Algierii i Tunezji). Długość całego łańcucha górskiego przekracza 2000 km. Najwyższym szczytem jest Dzabal Toubkal (4167 m npm), góra jest technicznie prosta, ale dla niewprawionych ta wysokość może zawsze stanowić problem (choroba wysokościowa, wywołana spadkiem ilości tlenu w powietrzu). Mimo to góra jest atrakcyjna, a widok wokół oczarowuje. Planując pobyt w Atlasie Wysokim polecam poświęcić kilka dni na trekking wokół Toubkala. Okolica jest pełna 4-tysięczników o wyższej skali trudności, tak więc jest co robić, ciekawy jest np. Akioud (4010 m npm). Posiadałam sprzęt zimowy więc raki i czekan były w użyciu. Frajdy miałam wiele! Informacje praktyczne DOJAZD W zasadzie dotrzeć do Atlasu Wysokiego można tylko z Marakeszu. Jeśli podrózuje się w grupie, można wypożyczyć samochód u przewoźników albo u taksówkarzy w Marakeszu na końcu miasta (z dworca głównego około 30 min. wzdłuż głównej drogi). Taxi zawsze liczy dodatkowo za bagaz. Z Marakeszu udac nalezy sie do Asni (15-20 Dr). Z Asni do Imlil, najczęściej należy zmienić taksówkę (15 Dr). Obie drogi zajmują około 30 min. Ceny wciąż są aktualne, jeśli policzą więcej należy się targować. Naciąganie turystów jest w Maroku codziennością. Ja nie darowałam ani razu;) W Imlil znajduje się biuro agencji górskiej, w którym można kupić mapę Atlasu za 15 $. W Imlil można też wynająć tragarza albo osła do pomocy. Tej oferty nie trzeba szukać - sama Cie znajdzie! Z Imlil do schroniska pod Toubkalem (3207 m npm), jest od 6-8 godzin marszu, zależnie od kondycji. SCHRONISKO POD TOUBKALEM 3207 m npm Schronisko to należy to Francuskiego Klubu Alpejskiego (CAF), prowadzone jest przez miejscowych Berberów i Arabów. Tylko kierownik schroniska mówi po angielsku. Wysoki, postawny mężczyzna, ubrany po europejsku (bez problemu go znajdziecie). Ceny zalezą od sezonu: 13 $ - 20 $, dodatkowo pobierana jest opłata za korzystanie z kuchni (1,5 $). W schronisku jest czysto i schludnie, ale nie ma gorącej wody ani ogrzewania. Lazienki są czyste ale ostrzegam - woda lodowata, prosto z gór. Na miejscu można tanio kupić gotowane przez Berberow obiady (potrawy miejscowe). Woda, napoje i słodycze są dostępne ale drogie. Pamietajcie o zabraniu wody i podstawowego wyżywienia, zanim ruszycie na szlak. BEZPIECZEŃSTWO Okolice sa bezpieczne i nawet samotna dziewczyna moze czuc sie tam pewnie. Jednak sa to gory i nalezy byc ostroznym ( zwlaszcza jak jest sie samemu). Zafundowałam tam sobie noclegi pod golym niebem. Bylo w miare komfortowo. Zaden gryzon mnie nie nawiedzil. Mieszkańcy wiosek są mili i raczej, poza zawsze ciekawskimi dziećmi, nie zaczepiają turysty. Na szlaku zawsze witają się po francusku więc przed wyjazdem warto nauczyć się kilka słów w tym języku. W miastach mamy odmienną sytuację - turysta musi się liczyć z ciągłym nagabywaniem. PIERWSZA POMOC Licz tylko na siebie. Nie zapomnij o dobrze wyposażonej apteczce.